تبليغاتX
ناجــي قلبــــــم
عمر عقاب از همه ی پرندگان خود دراز تر است.عقاب میتواند تا ۷۰ سال زندگی کند. ولی برای اینکه به این سن برسد باید تصمیم دشواری بگیرد. زمانی که عقاب به ۴۰ سالگی میرسد: نوک بلند و تیزش خمیده و کند میشود. چنگال های بلند و انعطاف پذیرش دیگر نمی توانند طعمه را گرفته و نگاه دارند. شهبال های کهن سالش بر اثر کلفت شدن پرها به سینه اش می چسبند و پرواز برای عقاب دشوار می گردد.   در این هنگام عقاب تنها دو گزینه در پیش روی دارد. یا باید بمیرد ٬ یا آنکه فراَیند دردناکی را که ۱۵۰ روز به درازا میکشد پذیرا گردد. برای گذرانیدن این فراَیند ٬ عقاب باید به نوک کوهی که در اَنجا اَشیانه دارد  پرواز کند . در اَنجا عقاب نوکش را اَنقدر به سنگ می کوبد تا نوکش از جای کنده شود . پس از کنده شدن نوکش ٬ عقاب باید صبر کند تا نوک تازه ایی در جای نوک کهنه رشد کند ٬ سپس باید چنگال هایش را از جای برکند . زمانی که به جای چنگال های کنده شده چنگال های تازه ایی در اَیند ٬ اَن وقت عقاب شروع به کندن همه ی پرهای قدیمی اش می کند .  سر انجام بعد از ۵ ماه عقاب پروازی را که تولد دوباره نام دارد اَغاز کرده ... و سی سال  دیگر  زندگی می کند.

چرا این دگرگونی ضروری است ؟

بیشتر وقتها برای بقا ٬ ما باید فراَیند دگرگونی را آغاز کنیم .*گاهی وقتها باید از خاطرات قدیمی  ٬عادتهای کهنه و سنت های گذشته رها شویم . * تنها زمانی که از سنگینی بارهای گذشته رها شویم ٬ میتوانیم از فرصت های زمان حال بهره مند گردیم .WWW.FARSICRC.COM

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم دی 1386ساعت 5:12  توسط روژان  |