زيرا كه من بر شما غيور هستم به غيرت الهي ( دوم قرنتيان 11 : 2 )

يك ويولن نواز ماهر با لطافت و مهرباني به ويولون خود مايل مي شود ، آن را نوازش كرده و به سينه اش مي چسباند ، گويي تما م زندگي او به آن وابسته است . با دقت به او نگاه كن و ببين كه چگونه سيم هاي آن را تنظيم مي كند و آنها را هماهنگ مي نمايد . محكم آن را مي گيرد و با سفت كردن تارهاي ناموزون و انگشت زدن به آنها در حالي كه صداي ناله و زاري بلند مي شود كه به نظر مي آيد درد مي كشد، او با تمام هوش و حواس صداي آنها را دنبال مي كند و تا وقتي كه به صداي صحيح و اصلي نرسيده ، باز هم سفت مي كند و انگشت مي زند . تارها در زير كشش و ضربه هاي صاحب آن گويي از درد مي لرزند. اما ويولون نواز از سفت كردن و ضربه زدن دريغ نمي كند تا از ويولونش آهنگي خوش و متوازن كه انتظارش را دارد بشنود .

    شايد خدا با تو به همين شكل رفتار مي كند . محبت او نسبت به تو بسيار بيشتر از علاقه يك ويولون نواز به ساز خويش است . اما آيا مي داني كه تو يك كلاف آشفته و درهم و برهم هستي ؟ خداوند مي خواهد به تو نظم دهد و هماهنگ سازد ، تا از تو آهنگ هايي دلنواز بيافريند . براي همين او گاهي لازم مي بيند كه تارهاي فلبت را كش بدهد و ضربه بزند و اين با درد همراه خواهد بود . او مي داند كه تو در بازوانش ايمن هستي و قلب لبريز از محبت الهي او از هر كشش و ضربه اي كه بر تو وارد مي آيد خونين مي شود .      با اين همه او به  كارش ادامه خواهد داد تا زيباترين نغمه ها را از تو بشنود ، « نه به خواهش من بلكه به اراده تو » تا وجود تو در همه چيز هماهنگ با ذات پاك او در او حل شود .